NS Publieksprijs 2004

'Een generatie geleden nog was elke niet-fictieve poging de wereld in kaart te brengen vanzelfsprekend een poging om zo objectief mogelijk te zijn. Het woordje ‘ik’ kwam niet voor. De methode was die van de kaartenbak of de algemeen dan wel in eigen kring aanvaarde ideologie. En de ordening was klassiek, wat in negen van de tien gevallen wilde zeggen: chronologisch of thematisch. Met dergelijke, algemeen aanvaarde principes zag een verhaal er inderdaad objectief uit.
    Mak heeft de pretentie om zo te werk te gaan een paar boeken geleden al opgegeven. Het is, denk ik, een van de verklaringen van zijn succes. Hij is een verleider die geen versiertruc schuwt. Kom, zegt hij, volg me, ik laat je zien wat ik gezien heb, denken wat ik gedacht heb. Neem mijn uitzichten en inzichten voor wat ze zijn, doe er mee wat je wilt, denk niet dat ik het weet, dat jij het weet, dat iemand het weet. Volg me, misschien begrijp je mijn fascinatie en zelfs als dat niet het geval is, dan nog beloof ik je een schitterende tocht. En inderdaad, het is niets te veel beloofd.'
Chris van der Heijden in Vrij Nederland

'Hoewel het boek in veel opzichten doet denken aan De eeuw van mijn vader (1999), waarmee Mak de volkshistoricus van Nederland werd, ademt het een heel andere geest. Wat daarin een nationale mythe kon worden, waarin de persoonlijke ervaringen en herinneringen van lezers konden samenvloeien tot een wij-gevoel, blijft hier verstrooid liggen over een heterogene geschiedenis waarvan de pijn nauwelijks wordt verzacht.
    (…) Er is nog geen Europese familie die in dit verhaal de plaats zou kunnen innemen van de Makken uit De eeuw van mijn vader. De historie hangt nog even onbeslist in de lucht als het gevoel van een Europese familie-identiteit. De eeuw van Mak eindigt, in dat opzicht, te vroeg.
    (…) In Europa is het verhaal van een onvoltooide en daardoor in veel opzichten nog onverwerkte geschiedenis. Dat is zonder enige twijfel de situatie waarin het continent zich nu bevindt. Intussen groeit een generatie op waarvoor de scheidslijnen uit het verleden beginnen te vervagen. Nog even en het vult zich – met dank aan Erasmus – met Europese mengfamilies die dan eindelijk tot verzoening kunnen komen met die verdoemde twintigste eeuw.'
Ger Groot in NRCHandelsblad

'In Europa gaat over zoveel dat er voor iedereen iets te rapen valt. […] De twintigste eeuw heeft maar geluk, met een kroniekschrijver als Geert Mak.'
Mark Cloostermans, Standaard der Letteren

In Maks journalistieke heen-en-weer tussen geschiedschrijving en reisverhaal, toen en nu, panorama en detail, krijgt deze historie iets elektrificerends.’
NRC Handelsblad

‘De twintigste eeuw heeft maar geluk, met een kroniekschrijver als Geert Mak.’
De Standaard

‘Mak is een feilloos waarnemer van het landschap en van de mensen.’
De Groene Amsterdammer

‘In Europa is een rijk boek geworden waarin Mak met veel enthousiasme een brug slaat tussen heden en verleden.’
Financieel Dagblad

‘In Europa is een mooi geschiedenisboek, geschreven in een toegankelijke, journalistieke stijl, vol herkenbare feiten, thema’s en emoties.’
Algemeen Dagblad

‘Mak is de briljante chroniqueur die heden en verleden, met journalistieke knepen en literaire technieken, verbindt.’
De Tijd

‘Pareltjes van verslaggeving.’
Haagsche Courant

‘Geert Mak verdient de Karel de Grote-prijs, en in één moeite door de PC Hooftprijs voor zijn essayistiek. […] Ik ken geen boek over Europa dat zoveel aanvult op het vele dat we al menen zeker te weten.’
De Journalist