De slootjes en polders van Waterland tonen het landschap waaruit Amsterdam ooit ontstaan is. Al uit 900 na Christus dateert een beschrijving van het Hollandse landschap vol slootjes. In Amsterdam zijn nog tal van plekken die herinneren aan die tijd. De Jordaan en bijvoorbeeld de Bloemgracht volgen de lijnen van die oude polderslootjes.

De Hollanders hebben eeuwenlang strijd gevoerd tegen het water, en doen dat nog steeds. Nu helpen moderne technieken daarbij, vroeger waren ze hoofdzakelijk overgeleverd aan de wind. De altijd dreigende watervloeden maakten het geloof zwaarmoedig. Ruzie's werden nooit op de spits gedreven, want uiteindelijk moest altijd worden samengewerkt in de strijd tegen het water. Zo is de term poldermodel ontstaan.

Sasja wordt mee terug genomen in de geschiedenis toen Amsterdam nog nat, wild, ruig, arm en modderig was. In de passage onder C&A is nog een verhoging te zien die duidt op een in 1180 aangelegde dijk. Het was één van de allereerste grootschalige dijken in Nederland. Waar nu de Bijenkorf en de Beurs van Berlage staan, stroomde een tamelijk brede rivier, de Amstel. Die loopt er nu nog, maar door pijpen onder de grond. De rivier stroomde uit in het meer het IJ, waar nu Centraal Station staat.

Ten slotte wordt verteld hoe Amsterdam, onder invloed van mensen uit de Zuidelijke Nederlanden die rond 1590-1600 in grote getalen naar Amsterdam kwamen, uitgroeide tot een bedevaartsoord omdat aan de Kalverstraat een mirakel plaats had gevonden.